ΕΔΡΑ e-learning

Επιστημονικά Άρθρα

Επιστημονικά Άρθρα (68)

Σε αυτή την κατηγορία ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί σε άρθρα επιστημονικά και ενημερωτικά σχετικά με το ΠΑΙΔΙ, τις ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ και γενικά την ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ στις μικρές ηλικίες!

Γράφει η Ράνια Σαπουνά,  εργοθεραπεύτρια  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» Περιστερίου  του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

Η οπτική μνήμη είναι η ικανότητα του ατόμου να θυμάται τι βλέπει και να πραγματοποιεί ανάκληση οπτικών εικόνων από αντικείμενα, σχήματα, σύμβολα και κινήσεις τόσο μεμονωμένα όσο και σε ακολουθία. H αποτελεσματική οπτική μνήμη απαιτεί την οργανωμένη αποθήκευση των οπτικών πληροφοριών, προκειμένου να είναι εφικτή η ταχεία ανάκληση τους.  Σημαντικοί παράγοντες, οι οποίοι ενισχύουν την αποτελεσματική οπτική μνήμη, είναι η συγκέντρωση, η προσοχή, η έντονη παρατήρηση, το κίνητρο καθώς και η ταχύτητα.

Τα παιδιά με διαταραχή στην οπτική μνήμη, μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολία στα εξής:

v  Σε κατασκευαστικά παιχνίδια, στα οποία μπορεί να ακολουθείται ένα συγκεκριμένο μοτίβο (π.χ. παζλ).

v  Σε καθημερινές δραστηριότητες που αφορούν το ντύσιμο, την αναγνώριση ατόμων-χώρων-αντικειμένων.

v  Στην εκμάθηση συμβόλων γραφής και γραμμάτων.

v  Στην ολοκλήρωση δραστηριοτήτων, οι οποίες απαιτούν την ανάκληση συγκεκριμένων οπτικών πληροφοριών.

v  Στην αλληλουχία εικόνων για την διήγηση μίας ιστορίας.

v  Στον προσανατολισμό των γραμμάτων και των αριθμών όπως και στην αντιγραφή σχετικών πληροφοριών.

v  Στην ανάκληση βασικών μαθηματικών σχημάτων και μεθόδων αλλά και στην ακολουθία των αριθμών.

v  Στην ανάκληση και εκτέλεση διαδοχικών κινήσεων (π.χ. στον χορό).

Όπως γίνεται αντιληπτό, άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην οπτική μνήμη, έρχονται αντιμέτωποι με καθημερινά ‘’προβλήματα’’ καθώς παρουσιάζονται εμπόδια στην εκτέλεση βασικών δραστηριοτήτων. Ωστόσο υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και για το λόγο αυτό προτείνονται ορισμένες δραστηριότητες:

  • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να ζωγραφίσει γεγονότα που έχει κάνει κατά την ημέρα.
  • Παιχνίδια μνήμης: π.χ. κάρτες μνήμης
  • Δημιουργείστε μία σωρό από απλά αντικείμενα σπιτιού. Ζητήστε από το παιδί να παρατηρήσει τα αντικείμενα για λίγα δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια αφαιρέστε ένα αντικείμενο και ζητήστε από το παιδί να βρει ποιο είναι αυτό.
  • Χρησιμοποιείστε χάντρες, lego, μανταλάκια ή τουβλάκια με μία συγκεκριμένη ακολουθία. Εφόσον το παιδί παρατηρήσει το μοτίβο σας, ζητήστε του να ανακαλέσει το μοτίβο που είδε και να προσπαθήσει να φτιάξει ακριβώς το ίδιο.


Βιβλιογραφικές Αναφορές και Πηγές :

Jenkinson, J., Hyde, T., & AhmadS. (2008). Building blocks for learning Occupational Therapy Approaches: Practical Strategies for the Inclusion of Special Needs in Primary School. United Kingdom: John Wiley & Sons.

Γράφει η Ευαγγελάτου Ρέα, ψυχολόγος  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» Περιστερίου,  του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

Η φιλία παίζει σημαντικό ρόλο στην παιδική ηλικία. Τα παιδιά αναγνωρίζουν τη σημασία της φιλίας και η διατήρηση των φιλικών σχέσεων αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής ζωής τους.  Οι φίλοι επηρεάζουν την ανάπτυξη των παιδιών με πολλούς τρόπους. Μέσω των φιλικών σχέσεων τα παιδιά αποκτούν πληροφορίες για τον κόσμο, τους άλλους ανθρώπους και τον εαυτό τους. Οι φίλοι παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη, που βοηθά τα παιδιά να διαχειρίζονται καλύτερα τα συναισθήματά τους και να κατανοούν τις συναισθηματικές τους εμπειρίες. Οι φιλικές σχέσεις είναι μια πλούσια εμπειρία επικοινωνίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Γράφει o Παπαχατζής Μιχάλης, Ψυχολόγος  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «Πνοή» Υμηττού, του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ» σε συνεργασία με το Δήμο Δάφνης- Υμηττού

Ορισμός της εξάρτησης από το διαδίκτυο

Η εφεύρεση του διαδικτύου έγινε το 1995 και, ήδη εκείνη τη χρονιά προτάθηκε ο όρος «εξάρτηση από το διαδίκτυο» (“InternetAddiction) για την παθολογική καταναγκαστική χρήση του (Goldberg, 1996). Για την περιγραφή του φαινομένου έχει χρησιμοποιηθεί πλήθος όρων, που είναι ενδεικτικό των διαφορών στην προσέγγιση του φαινομένου, αλλά και της επιφύλαξης για το αν υπάρχει αμιγής εξάρτηση από το διαδίκτυο.

Η εξάρτηση από το διαδίκτυο σχετίζεται με τα εθιστικά συμπεριφορικά πρότυπα της εντός ή/και εκτός διαδικτύου χρήσης του υπολογιστή (Shapiraetal., 2000). Αφορά σε μια ανεξέλεγκτη χρήση, εμφανώς βασανιστική, χρονοβόρα ή/και συντελούσα σε κοινωνική ή/και λειτουργική έκπτωση (Shapiraetal., 2000).

Γράφει η Σιαμαντά Βασιλική, Ειδική Παιδαγωγός του Ψυχοπαιδαγωγικού Προγράμματος «Κατ’ οίκον» του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

 

Η Πρώιμη Παρέμβαση αποτελεί ένα συνδυασμό υπηρεσιών και παροχών για κάθε μικρό παιδί και την οικογένειά του, παρέχεται κατ’ απαίτηση της τελευταίας σε συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του παιδιού, και καλύπτει όλες τις ενέργειες που είναι αναγκαίες να πραγματοποιηθούν όταν το παιδί χρειάζεται υποστήριξη με σκοπό:

-          Να διασφαλίσει και να ενισχύσει την προσωπική του ανάπτυξη.

-          Να ενδυναμώσει τις ικανότητες της ίδιας της οικογένειας, και

-          Να προωθήσει την κοινωνική ένταξη της οικογένειας και του παιδιού, (Peterander, 2008).

Όπως αναφέρει η Ζώνιου-Σιδέρη (2000) τα προγράμματα Πρώιμης Πρέμβασης είναι συνδεδεμένα με το ιδεολογικό φορτίο της Παιδαγωγικής της Ένταξης του συνόλου του μαθητικού πληθυσμού στις γενικές δομές φοίτησης. Στόχος, λοιπόν, είναι η παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών σε ένα παιδί και στην οικογένειά του μέχρι αυτό να ενταχθεί πλήρως στο σχολικό σύστημα και να τελεί υπό της αρμοδιότητας των εκπαιδευτικών φορέων (Ευρωπαϊκός Φορέας για την Ανάπτυξη της Ειδικής Αγωγής, 2005, Δροσινού 2009). Η διάρκεια της παρέμβασης ποικίλλει, ενώ περιλαμβάνει τη διαδικασία από την πρώτη στιγμή που εντοπίζεται και καθορίζεται το πρόβλημα μέχρι την εκπαίδευση και την παρέμβαση. Το πρόγραμμα πραγματοποιείται στο φυσικό περιβάλλον του παιδιού και δομείται από διεπιστημονική ομάδα (κοινωνικό λειτουργό, ειδικό παιδαγωγό, λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ψυχολόγο, φυσιοθεραπευτή αν κρίνεται αναγκαίο).

Γράφει η Κυριαζή Μαρία, εργοθεραπεύτρια  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «ΠΝΟΗ» Χαϊδαρίου  του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

Η πλευρίωση σε ένα παιδί εμφανίζεται περίπου στην ηλικία των 3-4 ετών. Προκαθορίζεται βάση του γενετικού υλικού του παιδιού και ανάλογα με το ποιο από τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου υπερέχει λειτουργικά, έχουμε και την ανάλογη επικρατέστερη πλευρά.

Πολλές φορές παρατηρείται ότι η πλευρίωση στο παιδί δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί ούτε στην ηλικία των 4 ετών και το παιδί φέρεται να εκτελεί τις δραστηριότητες και με τα δυο χέρια. Οι γονείς μπερδεύονται σχετικά με το ποια είναι η επικρατέστερη πλευρά, αφού το παιδί αλλάζει συνεχώς προτίμηση για το ποιο χέρι θα χρησιμοποιεί.

Αναρωτιούνται για το αν τελικά το παιδί τους είναι αμφίχειρας και πολλές φορές παρεμβαίνουν έτσι ώστε να υποδείξουν στο παιδί τους ποιο είναι το ΄΄καλό΄΄ χεράκι που θα πρέπει να χρησιμοποιούν. Αυτό είναι λάθος. Σε καμιά περίπτωση οι γονείς δεν πρέπει να πιέσουν το παιδί να χρησιμοποιήσει ως επικρατέστερο ένα από τα δυο χέρια. Είναι κάτι που θα επέλθει μόνο του, και αν ο καιρός περνάει και ανησυχούν, τότε είναι καλύτερα να το αφήσουν να το αναλάβει κάποιος ειδικός, διότι η μη ανάδειξη της πλευρίωσης μπορεί να σημαίνει από μια απλή καθυστέρηση μέχρι διαταραχή αυτής, όπου μόνο με την κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να διορθωθεί.

Γράφουν οι Τσιριγώτη Ευαγγελία & Βαγγελάκης Γιώργος, Ειδικοί Παιδαγωγοί του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου ‘‘Ιλιαχτίδα ΙΙ’’, του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

 

Οι μαθησιακές  δυσκολίες είναι αποτέλεσμα νευρολογικών διαφοροποιήσεων στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου και επηρεάζουν την ικανότητα του παιδιού να λαμβάνει, να αποθηκεύει, να επεξεργάζεται, να ανακαλεί ή να επικοινωνεί πληροφορίες. Γίνονται έκδηλες, κατά κύριο λόγο, στην ανάγνωση, τη γραφή και τα μαθηματικά. Ωστόσο, οι μαθησιακές δυσκολίες αποτελούν ένα σύνθετο πρόβλημα, οι επιπτώσεις του οποίου επηρεάζουν κι άλλες πτυχές της καθημερινότητας του παιδιού, εκτός από εκείνη του σχολείου.

Σύμφωνα με την επιδημιολογία, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι γονείς αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει δυσκολία στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, όπου εκεί ουσιαστικά το παιδί αρχίζει να διαβάζει και να γράφει και συνειδητοποιούν ότι υπολείπεται ή τουλάχιστον δεν κατακτά γνώσεις στον ίδιο ρυθμό με εκείνο των συνομιλήκων του.

Εντούτοις, φαίνεται πως παιδιά που εκδήλωσαν μαθησιακές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Δημοτικό σχολείο, εμφάνισαν, στην πλειονότητά τους, κάποιες πρώιμες ενδείξεις κατά τη νηπιακή ηλικία, που αφορούσαν κυρίως τη δυσανάλογη, σε σχέση με τα συνομήλικα τους παιδιά, δυσκολία στην κατάκτηση, την ανάκληση και τη διαχείριση γνώσεων, χρήσιμων κυρίως για την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων.

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το κομμάτι του λόγου και της προφορικής επικοινωνίας, δυσκολίες στην άρθρωση στη νηπιακή ηλικία φαίνεται να συσχετίζονται με την μετέπειτα εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών. Παιδιά που δεν έχουν κατακτήσει τη φωνολογική επίγνωση, δηλαδή την αναγνώριση, τη διάκριση και την άρθρωση των βασικών ήχων της γλώσσας, είναι αναμενόμενο να εκδηλώνουν δυσκολίες στην εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής. Επίσης, παιδιά που δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν πολλά από τα γράμματα της αλφαβήτου στο νηπιαγωγείο, εμπίπτουν στην κατηγορία των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες.

Γράφουν οι Γραμμένου Μαριάννα & Τιτόκη Μαρία , Λογοθεραπεύτριες του
Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου ‘‘Ιλιαχτίδα ΙΙ’’,
του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ»

ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΙΣΜΟΥ

Ορισμός

Ο όρος «αυτισμός» προέρχεται από τον ελληνικό όρο «αυτός». Θεωρείται μια πολύ παραγοντική διαταραχή, όπου επηρεάζεται από γενετικούς, νευρολογικούς, περιβαλλοντικούς και ανοσολογικούς παράγοντες. Χαρακτηρίζεται ως μια σοβαρή ψυχοπνευματική διαταραχή που παρουσιάζεται συνήθως στους πρώτους μήνες της ζωής ενός παιδιού και διαρκεί για όλη την υπόλοιπη ζωή του και προσδιορίζεται από (α) ποιοτικές βλάβες στην αμοιβαία κοινωνική αλληλεπίδραση, στην επικοινωνία, στη φαντασία καθώς και στη συμπεριφορά και (β) την παρουσία περιορισμένων, επαναληπτικών και στερεοτυπικών προτύπων συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων.

Γράφουν οι Βαμβακοπούλου Αφροδίτη & Πέτρου Μαρία, Λογοθεραπεύτριες στο Ψυχοπαιδαγωγικό κέντρο «Ιλιαχτίδα 2», του φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. Έδρα.

Η έννοια της σχολικής ετοιμότητας αναπτύχθηκε διεθνώς με σκοπό να συμπεριλάβει τις προαπαιτούμενες ικανότητες για την ικανοποιητική σχολική φοίτηση, δηλαδή κατά πόσο είναι έτοιμο ένα παιδί για να πάει σχολείο..
Η σχολική φοίτηση αποτελείται από την ακαδημαϊκή επίδοση του παιδιού και την προσαρμογή του στο σχολικό πλαίσιο.
Βασικό κριτήριο για την είσοδο των παιδιών στο σχολείο είναι η ηλικία, παρ όλο που υπάρχουν μικρές διαφορές στην ηλικία που τα παιδιά αρχίζουν το σχολείο. Το κριτήριο της ηλικίας δεν λαμβάνει υπόψη αναπτυξιακά δεδομένα, δηλαδή τους διαφορετικούς ρυθμούς ωρίμανσης μέσα σε μια ηλικιακή ομάδα και τις ικανότητες του κάθε παιδιού. Γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήματα και πολλά παιδιά να μην μπορούν να εκπληρώσουν τις σχολικές απαιτήσεις.
Κριτήρια για το έτοιμο παιδί, οι δεξιότητες που θεωρούνται απαραίτητες:

Γράφει: Τσουρουνάκης Άγγελος, Λογοθεραπευτής του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «Πνοή» Υμηττού, του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ» σε συνεργασία με το Δήμο Δάφνης- Υμηττού.


H είδηση της διάγνωσης του αυτισμού για μία οικογένεια αποτελεί μία επίπονη και ιδιαίτερα στρεσογόνο κατάσταση, συνυφασμένη, κατά μεγάλα ποσοστά, με έντονες διαμάχες μεταξύ του ζευγαριού καθώς και άρνηση αποδοχής των νέων δεδομένων.
Είναι σαφές ότι σε μία τέτοια έκρυθμη κατάσταση απαιτείται η στήριξη των γονέων καθώς είναι ζωτικής σημασίας η κατανόηση του αυτισμού καθώς και η αποδοχή του.

Γράφει:  Μεϊμάρογλου Αναστασία,  Λογοθεραπεύτρια του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου Ιλιαχτίδα 1 στο Ίλιον , του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο <<ΕΔΡΑ>> σε συνεργασία με τον Δήμο Ιλίου.

Πολλά παιδιά προσχολικής ηλικίας εμφανίζουν κάποια διαταραχή στην άρθρωση. Πολλά από αυτά αντιμετωπίζονται θεραπευτικά μετά από παραπομπή της νηπιαγωγού ή και του παιδιάτρου με αποτέλεσμα να αποκατασταθεί η δυσκολία τους.

Γράφει: ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΡΕΑ, Ψυχολόγος  του Ψυχοπαιδαγωγικού Κέντρου «Πνοή» Περιστερίου, του Κοινωνικού Φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο «ΕΔΡΑ».

 Οι γονείς μπορούν να μεγαλώσουν παιδιά που να είναι υπεύθυνα, αυτοπειθαρχημένα και συνεργάσιμα. Μπορούν να εγκαθιδρύσουν και να διατηρήσουν μια συνολική, ουσιαστική σχέση με τα παιδιά τους που στηρίζεται στο σεβασμό και την αποδοχή.

Γράφει: Αλεξιά Δήμητρα, Ειδική Παιδαγωγός του Ψυχοπαιδαγωγικού κέντρου «Πνοή» Χαϊδαρίου του Κοινωνικού φορέα Κ.Σ.Δ.Ε.Ο. ΕΔΡΑ.

 Ο πιο συνηθισμένος τρόπος διδασκαλίας σήμερα είναι η ατομοκεντρική διδασκαλία κατά την οποία κυρίαρχο ρόλο κατέχει ο δάσκαλος. Είναι ένας λειτουργικός τρόπος εκπαίδευσης, κυρίως όσον αφορά την εξήγηση νέων εννοιών ή την παρουσίαση νέου υλικού στον μαθητή. Αυτού του είδους η διδασκαλία όμως προσφέρει στον μαθητή ελάχιστες ευκαιρίες συμμετοχής. Επιπλέον, είναι δύσκολο για τον εκπαιδευτικό να κρατήσει αμείωτη την προσοχή του παιδιού επί 40-45 λεπτά. Εκείνος είναι η πηγή των πληροφοριών και ο μαθητής, τις δέχεται. Η επικοινωνία συνήθως είναι λεκτική και μονόδρομη και έχει στόχο την παροχή (και τη λήψη) πληροφοριών. Οι αλληλεπιδράσεις στο πλαίσιο διδασκαλίας-μάθησης είναι ελάχιστες.

Σελίδα 1 από 5
Βρίσκεστε εδώ: Home ΑΡΘΡΑ