Θεατροπαιχνίδια - ΕΔΡΑ e-learning - ΕΔΡΑ e-learning http://www.edra.edu.gr Sat, 16 Dec 2017 11:53:24 +0200 Joomla! - Open Source Content Management el-gr Μαθαίνω το σώμα μου παίζοντας! http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/149-μαθαίνω-το-σώμα-μου-παίζοντας http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/149-μαθαίνω-το-σώμα-μου-παίζοντας Μαθαίνω το σώμα μου παίζοντας!

Το σώμα είναι ο φορέας της ψυχής και γι αυτό τα παιδιά πρέπει να έχουν συναίσθηση από το πώς λειτουργεί και να το αφουγκράζονται! Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε παρομοιώσεις με παιχνιδιάρικη διάθεση για να ξεκινήσετε ένα ταξίδι εξερεύνησης του σώματος από τα ίδια τα παιδιά.

Μια καλή έναρξη είναι η αναπνοή. Η αναπνοή σαν τρενάκι ταξιδεύει μπαίνοντας μέσα από τις δύο σύρραγγες, τα ρουθούνια, μπαίνει στον λάρυγγα και από κει στους διακλαδωτούς δρόμους των πνευμόνων. Παρακινήστε τα παιδιά να αναπνεύσουν γεμίζοντας αέρα και την κοιλιά και βγάζοντας τον προς τα έξω με ένα μακρόσυρτο απαλό σφύριγμα, σαν τρένο που σφυρίζει. Η σωστή αναπνοή, που τόσο βοηθά στην ομιλία και στη διαχείριση αγχογόνων καταστάσεων, είναι καλό να γίνει συνήθεια από τις μικρές κιόλας ηλικίες.

Από το σώμα και την αναπνοή μπορούν να πηγάσουν κι άλλων μορφών παιχνίδια:

- Εκπνέω και γίνομαι ρευστός και λιώνω σαν το κερί σιγά σιγά.

- Εισπνέω και φουσκώνω σαν μπαλόνι. Δένω το κορδονάκι μου και περπατώ. Ο διπλανός μου με σκάει με ένα φανταστικό αιχμηρό αντικείμενο (διαλέγει εκείνος ποιό).

Παίζοντας, μπορούμε να περάσουμε στις πέντε αισθήσεις και να σχεδιάσουμε διάφορα παιχνίδια γύρω από αυτές: παιχνίδια γύρω από την όραση, παιχνίδια γύρω από την ακοή, γύρω από την αφή ή την όσφρηση. Απομονώνουμε με τη φαντασία μας αισθήσεις ή μέλη του σώματος και αντιλαμβανόμαστε τους γύρω μας μόνο με αυτά. Μπορούμε να απομονώσουμε τα χέρια μας και να τα αφήσουμε να λειτουργούν αυτά μόνα τους αντί για εμάς. Καθόμαστε αντικριστά και μιλάμε με αυτά, τσακωνόμαστε με αυτά, αγγαλιαζόμαστε με αυτά. Τό ίδιο και οι πατούσες μας, μπορούν να συναντηθούν με τις απέναντι πατούσες...

Για να κατανοήσουν τα παιδιά τις αισθήσεις μπορούν να δοκιμάσουν με τη σειρά την απώλεια μιας αίσθησης (π.χ. όραση ή ακοή) και να συζητήσουμε μετά για την αναπηρία και όσους έχουν μόνιμη απώλεια κάποιας αίσθσης. Μπορούμε να δοκιμάσουμε να μαντέψουμε γράμματα ή αντικείμενα με κλειστά τα μάτια, ή να δέσουμε τα κορδόνια μας με το ένα χέρι. Συζητώντας για κάθε ομάδα ατόμων με αναπηρία ξεχωριστά, μπορούμε να φέρουμε παραδείγματα από τους τρόπους που οι τυφλοί κινούνται στο δρόμο, πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε, πώς διαβάζουν (μπορούμε να δείξουμε στα παιδιά ένα βιβλίο Braille), και το πόσο οξυμμένες είναι οι άλλες αισθήσεις τους. Μπορούμε να μάθουμε και κάποιες λέξεις στη νοηματική γλώσσα για την επικοινωνία των κωφάλαλων.

Κλείνοντας, ζωγραφίζουμε το σώμα μας χρησιμοποιώντας εικόνες και στοιχεία της φύσης, βλ. άρθρο "Με τον Arcimboldo μαθαίνω το σώμα μου!"!

 

 

]]>
arts.edra@gmail.com (Μαριτίνα Κονταράτου) Θεατροπαιχνίδια Fri, 14 Nov 2014 12:52:16 +0200
Μια πρόταση για την απελευθέρωση της έκφρασης: Κάρτες Δημιουργικής Αφήγησης http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/127-κάθε-φορά-μια-ιστορία-κάρτες-δημιουργικής-αφήγησης http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/127-κάθε-φορά-μια-ιστορία-κάρτες-δημιουργικής-αφήγησης Μια πρόταση για την απελευθέρωση της έκφρασης: Κάρτες Δημιουργικής Αφήγησης

"Σκοπός του «Κάθε φορά ...μια ιστορία!» είναι να σας δείξει τον τρόπο να «διαβάζετε» τις εικόνες, να εμπνέεστε από αυτές και να πλάθετε τις δικές σας ιστορίες. Κάθε φορά που θα χρησιμοποιείτε τις κάρτες στην τάξη, στο σπίτι, μόνοι, με τη βοήθεια κάποιου ενήλικα, ειδικού ή φίλων σας, μια καινούρια ιστορία θα ξεπετάγεται από τον κόσμο της φαντασίας και θα περιμένει ανυπόμονα να την αφηγηθείτε..." λένε οι οδηγίες του παιχνιδιού. 

 Πρόκειται για ένα παιχνίδι με κάρτες που όταν έπεσε για πρώτη φορά στα χέρια μας, νιώσαμε πως είναι ιδανικό για παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες και που αντιμετωπίζουν προβλήματα έκφρασης (σχηματισμός προτάσεων, έκφραση σκέψεων, περιγραφή γεγονότων, ροή λόγου). Έτσι, σκεφτήκαμε να προμηθεύσουμε τους λογοθεραπευτές μας με ένα τέτοιο παιχνίδι και το προτείναμε στους γονείς να το παίξουν κι εκείνοι, μαζί με τα παιδιά τους. 

Διαβάστε τις οδηγίες του παιχνιδιού από την ομάδα που το δημιούργησε:

"...Για να δείτε την ιστορία σας να γεννιέται είναι να τραβήξετε μία κάρτα από κάθε ομάδα και να τις βάλετε στη σειρά ακολουθώντας τα χρώματα του ουράνιου τόξου, δηλαδή: 1. Κόκκινη 2. Πορτοκαλί 3. Κίτρινη 4. Πράσινη 5. Γαλάζια 6. Μπλε 7. Μοβ. Απλώστε τις κάρτες μπροστά σας και ξεκινήστε την αφήγηση με το κλασικό: «Μια φορά και έναν καιρό... που θα καταλήγει στο έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». 

Η κόκκινη κάρτα κρύβει τον ήρωα της ιστορίας. Κοιτάξτε την εικόνα. Μπορείτε απλά να την περιγράψετε ή να σταθείτε σε κάποια λεπτομέρειά της που θα σας δώσει ιδέες για να πείτε περισσότερα. Δώστε ένα όνομα στον ήρωά σας, μιλήστε για το αγαπημένο του χρώμα, τις συνήθειές του τα χόμπι, το χαρακτήρα ή ότι άλλο σας έρθει στο μυαλό και τον αφορά.

Η πορτοκαλί θα σας αποκαλύψει το μέρος που γεννήθηκε ή ζει ο ήρωας αυτός.

Ο ήρωάς σας, έχει έναν σκοπό στη ζωή του, κάτι που θέλει να βρει, που πιθανόν είχε κι έχασε ή του έκλεψαν, κάτι που πάντα ονειρευόταν, μια επιθυμία έντονη, ένα στόχο για εκείνον μονάχα ή για το καλό όλοκληρης της χώρας του. Αυτό που θα σας εμπνεύσει να το ανακαλύψετε βρίσκεται στην κίτρινη κάρτα.

Ο «κακός» της ιστορίας είναι πίσω από την πράσινη κάρτα. Γιατί, όμως, να θέλει να εμποδίσει τον ήρωά σας και τι τρόπους μεταχειρίζεται για να το πετύχει; Αυτά κι άλλα πολλά μόνο εσείς μπορείτε να μας πείτε!

Η γαλάζια κάρτα, δίνει στον ήρωά σας έναν ισχυρό σύμμαχο, που με τη σοφία, την πονηρία ή την καλοσύνη του θα συνεργαστεί μαζί του για να τον βοηθήσει να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια.

Και, για να σιγουρέψει την επιτυχία, ο βοηθός θα του χαρίσει την μπλε κάρτα, δηλαδή, εκείνο το μαγικό αντικείμενο που θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και να βρει τη λύση. Πώς;

Φτάσαμε στην τελευταία κάρτα, τη μοβ. Αφήστε τη φαντασία σας να καλπάσει και δώστε ένα χαρούμενο τέλος στην ιστορία σας πριν πείτε το «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».

Ανάμεσα στις κάρτες είναι και κάποιες λευκές. Αν σας τύχει κάποια τέτοια μπορείτε να ζωγραφίσετε πάνω της μια εικόνα που σχετίζεται με την κατηγορία της. Φυσικά, μπορείτε να την αφήσετε ως έχει με σκοπό κάθε φορά να αυτοσχεδιάζετε πάνω στην πλοκή.

Ο παραπάνω είναι ο απλούστερος τρόπος για να χρησιμοποιηθούν οι κάρτες του «Κάθε φορά ...μια ιστορία» αλλά δεν είναι ο μοναδικός. Μπορείς να μπερδέψεις τη σειρά των καρτών, να τραβήξετε λιγότερες ή περισσότερες από κάθε κατηγορία και να παραλείψετε άλλες. Κι αν είστε με φίλους... ακόμα καλύτερα! Η συνεργασία θα απογειώσει την ιστορία και θα σας χαρίσει στιγμές άφθονου γέλιου και δημιουργίας.

Μοναδικός κανόνας για να χρησιμοποιήσετε το «Κάθε φορά ...μια ιστορία» είναι πως στη φαντασία δεν υπάρχουν λάθη, ούτε όρια μα ούτε και κανόνες! Μπείτε στην ιστοσελίδα μας: www.mythoplastes.gr και στείλτε μας τις ιστορίες και τις ζωγραφιές σας!

Δείτε την επιστημονική θεμελίωση της Δρ. Ζωής Κρόκου για τη σύνδεση του παιχνιδιού με την δομή του αφηγηματικού λόγου:

Η δομή του αφηγηματικού λόγου αρχικά αλλά και του περιγραφικού λόγου λίγο αργότερα έχει αποτελέσει αντικείμενο μελέτης της Γλωσσολογίας, της Κειμενογλωσσολογίας αλλά και τις τελευταίες δεκαετίες της Ψυχογλωσσολογίας, καθώς διαφαίνεται ότι τα παιδιά δυσκολεύονται στην παραγωγή του προφορικού και γραπτού λόγου, δυσκολία η οποία σχετίζεται με την ελλιπή κατανόηση της δομής των δύο αυτών κειμενικών ειδών (Ramsay, Sperling, & Dornisch, 2008. Best, Floyd, & Mcnamara, 2008). Οι προσπάθειες των μελετητών (Kim, Samson, Fitzgerald, & Hartry, 2009. Dymock, 2007. Sundermeier, van den Broek, & Zwaan, 2005) ήταν να διαπιστώσουν αν υπάρχουν συγκεκριμένα μοτίβα και σχήματα που καθορίζουν το κάθε είδος λόγου και πώς αυτά μπορούν να ενταχθούν και να αξιοποιηθούν στη μαθησιακή διαδικασία μέσα από παιγνιώδεις δραστηριότητες.

Ο ρώσος μελετητής Vladimir Propp το 1928 ανέλυσε την πλοκή 100 παραμυθιών της χώρας του, για να προσδιορίσει τα απλούστερα και αδιαφοροποίητα αφηγηματικά στοιχεία τους. Βασικός στόχος του ήταν μέσα από τη συγγραφή της «Μορφολογίας του Παραμυθιού» να τεκμηριώσει επιστημονικά το θέμα της ομοιότητας μεταξύ των παραμυθιών διάφορων λαών. Έτσι, ο Propp υποστήριξε ότι η κατάτμηση του παραμυθιού στα συστατικά του μέρη και η ύστερη επεξεργασία του ήταν ο ενδεικνυόμενος τρόπος μελέτης του. Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι υπάρχουν πολλές δομικές ομοιότητες μεταξύ των παραμυθιών των λαών και γι' αυτόν τον λόγο χρησιμοποιείται από τους λαογράφους ένας κοινός κατάλογος κατάταξής τους (Balsamo, 2012).


Ο Propp απορρίπτοντας την άποψη της ιστορικό-γεωγραφικής σχολής και τη λογική ότι το παραμύθι έχει ενιαία μορφή που πρέπει να κατηγοριοποιηθεί με αυστηρό τρόπο, εισάγει την ιδέα του μοτίβου που παύει να είναι αδιαίρετο και χωρίζεται σε τέσσερα στοιχεία με βάση τα ζεύγη πάλη-νίκη, λύση-πρόβλημα και τη συνύπαρξή τους ή την απουσία τους στην εξέλιξη της αφήγησης που οδηγούν στον σχηματισμό πολλών προτάσεων και σε ποικίλους συνδυασμούς.


Αυτή η παραδοχή έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μέρη που μεταβάλλονται (τα πρόσωπα που δρουν) και μέρη που παραμένουν σταθερά (ενέργειες, λειτουργίες) στην αφήγηση. Έτσι καθιερώνεται μία νέα έννοια "η λειτουργία" που είναι «η ενέργεια ενός δρώντος προσώπου, που ορίζεται από την άποψη της σημασίας της για την πορεία της δράσης» (Propp, 1968).
Αυτό που τον ενδιέφερε δεν ήταν να εστιάσει στο τι είναι ξεχωριστό σε κάθε ιστορία, αλλά στο τι είναι κοινό σε αυτές. Διαπιστώθηκε, με βάση τις αρχές τού φορμαλισμού, ότι σε αυτά τα παραμύθια εμφανίζονται 8 βασικοί χαρακτήρες, οι οποίοι δρουν μέσα σε μια κατάσταση, η οποία ξεδιπλώνεται σε 31 λειτουργίες ή σε κάποιες από αυτές. Επισημαίνει ότι κάποιες μπορεί να παραβλεφθούν, όμως όσες παραμένουν ακολουθούν είτε ένα αυστηρό γραμμικό/ "συνταγματικό" μοτίβο παράθεσης είτε ένα "παραδειγματικό" μοτίβο επανατοποθέτησής του σε ένα ή περισσότερα αφηγηματικά σχήματα, με κυρίαρχη οργανωτική δομή το "αντιθετικό διώνυμο"(Innis, 1985).


Οι χαρακτήρες που εντοπίζονται στα παραμύθια που μελέτησε ο Propp (1968) μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε επτά ρόλους: α. στον ήρωα, β. στον ψεύτικο ήρωα, ο οποίος επωφελείται από τις πράξεις του ήρωα και επιδιώκει να παντρευτεί την πριγκίπισσα, γ. στον ανταγωνιστή/στον κακό, ο οποίος παρεμποδίζει τον ήρωα στην επίτευξη των στόχων του, δ. στον βοηθό, ο οποίος δίνει τη (μαγική) λύση στον γρίφο που έχει δοθεί στον ήρωα, ε. στον αποστολέα, ο οποίος ενημερώνει τον ήρωα για αυτό που δεν έχει και τον στέλνει μακριά, στ. στον δωρητή, ο οποίος προετοιμάζει τον ήρωα για το τι θα του συμβεί ή του δίνει ένα μαγικό αντικείμενο, ζ. στον πατέρα της πριγκίπισσας, ο οποίος θέτει την αποστολή στον ήρωα και πιστοποιεί τον ψεύτικο ήρωα και η. στην πριγκίπισσα ή στο βραβείο, την οποία ο ήρωας θέλει να παντρευτεί, αλλά δεν το καταφέρνει εξαιτίας των επίβουλων ενεργειών του κακού. Η δικαίωσή του έρχεται στο τέλος του παραμυθιού (ο Propp αναφέρει ότι λειτουργικά οι ρόλοι της πριγκίπισσας και του πατέρα της δεν είναι ευδιάκριτοι μεταξύ τους).


Μια πρώτη προσπάθεια ανάπτυξης και δόμησης του αφηγηματικού λόγου των παιδιών, αξιοποιώντας το ερευνητικό έργο του Propp, συναντάται στο βιβλίο «Γραμματική της Φαντασίας» του Τζιάνι Ροντάρι, όπου περιγράφεται "Η τράπουλα του Propp". Κάθε τραπουλόχαρτο απεικονίζει μία λειτουργία, βοηθώντας τα παιδιά να δημιουργήσουν ιστορίες μέσα από την παρατήρηση των εικόνων και να τις αφηγηθούν δίνοντας κάθε φορά τη δική τους τροπή στην εξέλιξη της υπόθεσης.

Η εφαρμογή της θεωρίας στο "Κάθε φορά ...μια ιστορία!"


Το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό υλικό σχεδιάστηκε με βάση τους χαρακτήρες που προέκυψαν από την ανάλυση των παραμυθιών που έκανε ο Propp και αφήνει τα παιδιά να "επινοήσουν" τις λειτουργίες, τον τρόπο δράσης δηλαδή των ηρώων, τόσο μέσα από την προηγούμενη αναγνωστική τους εμπειρία (Page & Stewart, 1985) όσο και από τις ίδιες τις εικόνες, τις οποίες μπορούν να τις αξιοποιήσουν είτε γραμμικά είτε επιλεκτικά και να αφηγηθούν τη δική τους μοναδική ιστορία. Μέσα από την άρρητα καθοδηγούμενη αφήγηση τα παιδιά αποκτούν αυτοπεποίθηση (Baker & Wigfield, 1999), καθώς οι εικόνες τα βοηθούν να ακολουθήσουν μια χρονική σειρά εξέλιξης των γεγονότων, ενώ παράλληλα ενεργοποιείται η φαντασία τους και καλλιεργείται η δημιουργική τους σκέψη (Γρόσδος, 2008). Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας και μπορούν να δουλέψουν πάνω σε αυτές μαζί με τον/ την εκπαιδευτικό, τους γονείς τους, τους ανθρώπους που ασχολούνται μαζί τους, τους φίλους τους, αλλά μπορεί να "παίξουν" και μόνα τους.


Οι εικόνες/κάρτες του εκπαιδευτικού υλικού μπορούν να αξιοποιηθούν στην τάξη σε ατομικό επίπεδο, σε "ομάδες αφήγησης" και με τη συμμετοχή όλων των παιδιών της τάξης. Ομαδοποιήθηκαν σε εφτά κατηγορίες (7 κάρτες η κάθε μία) για να βοηθήσουν τα παιδιά στην πιο επιτυχή κατανόηση της αφηγηματικής δομής: 1. Ο ήρωας 2. Πού ζει 3. Στόχος 4. Εμπόδιο 5. Βοηθός 6. Μαγικό Αντικείμενο για την αναμέτρηση 7. Επιτυχία (έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα).


Κάθε κάρτα στο οπισθόφυλλό της έχει "έναν ενδείκτη" που την προσδιορίζει αλλά και διαφορετικό χρώμα: ο ήρωας δηλώνεται με το στέμμα και το κόκκινο χρώμα, η ομάδα που δείχνει το πού ζει έχει ένα σπιτάκι και είναι πορτοκαλί, οι κάρτες του στόχου είναι κίτρινες και δηλώνονται με ένα σεντούκι, το εμπόδιο είναι στις πράσινες κάρτες και συμβολίζεται με μια μάσκα, ο βοηθός παρουσιάζεται με ένα χάρτη θησαυρού στις γαλάζιες, ενώ το μαγικό αντικείμενο εικονογραφήθηκε με ένα κλειδί στις μπλε κάρτες. Οι κάρτες που εκφράζουν την επιτυχία δηλώνονται με το κλειδί και είναι μοβ.

Τα παιδιά καλούνται να διαλέξουν μία κάρτα από κάθε ομάδα. Μετά τις απλώνουν μπροστά τους με μία αιτιακή ή χρονολογική σειρά και ξεκινούν την αφήγηση. Μπορούν να παραλείψουν μία ομάδα καρτών ή να πάρουν περισσότερες κάρτες από μια σε μία ομάδα. Τα παιδιά είναι ελεύθερα να αυτενεργήσουν. Μπορούν να περιγράφουν παράλληλα και τις κάρτες που έχουν διαλέξει, για να εμπλουτίζουν την αφήγησή τους. Το ίδιο μπορεί να κάνει και η εκπαιδευτικός ή όποιος άλλος ασχολείται με τα παιδιά. Μπορεί να ακολουθήσει την ίδια στρατηγική προσέγγισης και ανάπτυξης του αφηγηματικού ή περιγραφικού λόγου.
Μέσα από τη συνεργασία τα παιδιά μπορούν α. να αναπτύξουν το λεξιλόγιό τους, β. να εστιάζουν την προσοχή τους, ώστε να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της ιστορίας γ. να αποδίδουν σεβασμό στην άποψη του άλλου δ. να αλληλοβοηθούνται και ε. να συμμετέχουν ενεργά στην τάξη, άρα να υπάρχει διαρκής εμπλοκή στη μαθησιακή διαδικασία.


Η χρήση των εικόνων από μόνη της ενισχύει και τη δόμηση του περιγραφικού λόγου των παιδιών, καθώς το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί σαν φωτογραφικός φακός που σιγά σιγά εστιάζει πάνω στην εικόνα και την επεξεργάζεται στα στοιχεία της (Χατζησαββίδης & Γαζάνη, 2005).


Ο προτεινόμενος τρόπος αξιοποίησης των καρτών του εκπαιδευτικού υλικού είναι τα παιδιά να επιλέξουν τυχαία ή όχι μία κάρτα από κάθε κατηγορία. Μετά είτε σε συνεργασία με τα μέλη της ομάδας τους είτε ατομικά ξεκινούν την αφήγηση της ιστορίας αξιοποιώντας τα στοιχεία των εικόνων και επινοώντας πιθανούς τρόπους δράσης των ηρώων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί η βιωματική γνώση των παιδιών, καθώς πολλές φορές μέσα από την αφήγηση ανακαλείται η μνήμη επεισοδίων (Κολιάδης, 2002), η οποία βοηθά στην πληρέστερη κατανόηση μέσα από την ενσωμάτωση της νέας γνώσης στην προϋπάρχουσα (Kintsch, 1998).


Ανάλογα με την έμπνευση και τη διάθεση της στιγμής είμαστε ελεύθεροι να ξεφύγουμε από το προτεινόμενο πλαίσιο, να προσθέσουμε κάρτες αλλά και νέους ήρωες. Ήρωες που θα μπλέξουμε σε όσο πολύπλοκες περιπέτειες θέλουμε αρκεί να καταλήξουμε πάντα στο «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!» Ο λόγος που ανάμεσα στις κάρτες μας υπάρχουν και λευκές είναι για να ζωγραφίσουμε μόνοι μας τα στοιχεία που χρειαζόμαστε.


Σαν κατακλείδα, να θυμάστε στη φαντασία δεν υπάρχουν λάθη αλλά ούτε και κανόνες!!!


Βιβλιογραφία
Baker,L. & Wigfield, A. (1999). Dimensions of Children's Motivation for Reading and Their Relations to Reading Activity and Reading Achievement. Reading Research Quarterly, 34, 452–477.
Balsam, E. (2012). The lonely world of Vladimir Propp. The Elements, 15. Όπως ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2014 από file:///C:/Users/ZOE/Desktop/Propp/The%20Lonely%20World%20of%20Vladimir%20Propp%20%20%20%20%20The%20Hypocrite%20Reader_files/The%20Lonely%20World%20of%20Vladimir%20Propp%20%20%20%20%20The%20Hypocrite%20Reader.html
Best, R. M., Floyd, R. G., & Mcnamara, D. S. (2008). Differential Competencies Contributing to Children's Comprehension of Narrative and Expository Texts, Reading Psychology, 29(2), 137-164. doi: 10.1080/02702710801963951
Γρόσδος, Σ. (2008). Οπτικός γραμματισμός και πολυτροπικότητα. Ο ρόλος των εικόνων στη γλωσσική διδασκαλία στο Βιβλίο Γλώσσας της Β΄ Δημοτικού. Θεσσαλονίκη: Π.Τ.Δ.Ε.. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Dymock, S. (2007). Comprehension Strategy Instruction: Teaching Narrative Text Structure Awareness. The Reading Teacher, 61(2), 161–167. doi:10.1598/RT.61.2.6
Innis, R. L. (1985). Semiotics: An introductory Anthology. USA: Indiana University Press.
Kintsch, W. (1998). Comprehension. A Paradigm for Cognition. New York: Cambridge University Press.
Kim, J. S., Samson, J. F., Fitzgerald, R., & Hartry, A. (2009). A randomized experiment of a mixed-methods literacy intervention for struggling readers in grades 4–6: effects on word reading efficiency, reading comprehension and vocabulary, and oral reading fluency. Reading and writing, 23 (9), 1109-1129. doi: 10.1007/s11145-009-9198-2
Κολιάδης, Ε. (2002). Γνωστική Ψυχολογία, Γνωστική Νευροεπιστήμη και Εκπαιδευτική Πράξη. Αθήνα: Αυτοέκδοση.
Mott, B. W., Callaway, C. B., Zettlemoyer, L.S., Lee, S. Y., and Lester, J. C. (1999). Towards Narrative-Centered Learning Environments. Proceedings of the 1999 Fall Symposium on Narrative Intelligence, Cape Cod, MA, 78-82.
Ramsa,y C. M., Sperling R. A., & Dornisch, M. M. (2008). A comparison of the effects of students' expository text comprehension strategies. Instructional Science, 38 (6), 551-570. doi 10.1007/s11251-008-9081-6
Sundermeier, B. A, van den Broek, P., & Zwaan, R. A. (2005). Causal coherence and the availability of locations and objects during narrative comprehension. Memory & Cognition, 33 (3), 462 – 470. doi: 10.3758/BF03193063
Page, J. L. & Stewart, S. R. (1985). Story Grammar Skills in School-Age Children. Topics in Language Disorders, 5 (2), 16-30.
Propp, V. (1968). Morphology of the folktale. Austin: University of Texas Press.
Ροντάρι, Τ. (2003). Γραμματική της φαντασίας. Εισαγωγή στην τέχνη να επινοείς ιστορίες. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Χατζησαββίδης, Σ. & Γαζάνη, Ε. (2005). Πολυτροπικός και μονοτροπικός/εικονικός λόγος: από την πρόσληψη στην κατασκευή του παιδικού υποκειμένου. Στο Ουρανία Κωνσταντινίδου- Σέμογλου (επιμ.), Εικόνα και Παιδί. Θεσσαλονίκη: CND Publications.


Ζωή Κρόκου
Δρ Ειδικής Παιδαγωγικής

]]>
arts.edra@gmail.com (Μαριτίνα Κονταράτου) Θεατροπαιχνίδια Thu, 13 Mar 2014 18:56:40 +0200
Θεατρική Συνάντηση Κ': Δημιουργώντας μια Ιστορία http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/126-θεατρική-συνάντηση-κ-δημιουργώντας-μια-ιστορία http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/126-θεατρική-συνάντηση-κ-δημιουργώντας-μια-ιστορία

Το παιχνίδι μέσα από τις διεργασίες της ομάδας, οδηγεί τα παιδιά να αποκτούν υπευθυνότητα, να καλλιεργούν ενσυναίσθηση και σεβασμό για σκέψεις και συναισθήματα των άλλων. Επίσης τα βοηθά να αναπτύξουν και να αυξήσουν την αυτοεκτίμησή τους ώστε να είναι πιο σίγουρα για τις ικανότητές τους. Τους δίνει τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν και να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους, να σέβονται και να αποδέχονται τον εαυτό τους και τους άλλους. Έτσι οδηγούνται προοδευτικά στο να γίνουν πιο κοινωνικά και λειτουργικά στη ζωή τους. Σε αυτή τη συνάντηση θα παίξουμε δημιουργώντας μια ομαδική ιστορία..

 

Ξεκινώντας καθισμένοι σε κύκλο, κάθε παιδί θα πει κάτι θετικό για τον διπλανό του. Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να πουν κάτι που αφορά στο χαρακτήρα του άλλου και όχι μόνο στην εξωτερική του εμφάνιση ή σε κάτι που φοράει. Τα παιδιά συνήθως εκπλήσσονται με αυτά που ακούν για τον εαυτό τους και ακούγονται γελάκια αμηχανίας.

Στη συνέχεια κάθε παιδί θα πει μια πρόταση και το επόμενο θα συνεχίσει με μια άλλη, το επόμενο με μια άλλη και πάει λέγοντας..Λέμε στα παιδιά να συνεχίζουν το λόγο του προηγούμενου σα να μιλάει ένα άτομο και να οραματίζονται την εικόνα. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ιστορία που να μπορούμε να την παίξουμε. Στο τέλος, ένα ή δύο παιδιά, θα την αφηγηθούν ολόκληρη.

Έφτασε η ώρα της δραματοποίησης! Κάποια ρούχα, καπέλα, γυαλιά, τσάντες, κτλ, σε συνδυασμό με τη μουσική και το φωτισμό αν είναι εφικτό, μας βάζουν περισσότερο σε κλίμα παράστασης. Τα παιδιά θα έχουν την εμπειρία του δημιουργού του έργου και συνάμα του εκτελεστή.

Τέλος, έρχεται η ώρα του ύπνου. Ξαπλώνουμε στο πάτωμα και κάνουμε ότι κοιμόμαστε. Μπορούμε να γυρίζουμε πλευρό ή να ροχαλίζουμε. Μετά από λίγο ξημερώνει. Ο εμψυχωτής, υποδυόμενος τη μαμά, ξυπνάει τα παιδιά ένα-ένα και λένε το όνειρο που είδαν.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 23:24:42 +0200
Θεατρική Συνάντηση Ι': Παίζοντας Ωριμάζουμε http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/125-θεατρική-συνάντηση-ι-παίζοντας-ωριμάζουμε http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/125-θεατρική-συνάντηση-ι-παίζοντας-ωριμάζουμε Θεατρική Συνάντηση Ι': Παίζοντας Ωριμάζουμε

"Το παιδικό παιχνίδι, πρέπει να θεωρηθεί πολύ πλατύτερα και βαθύτερα. Χάρη στο παιχνίδι, το μικρό παιδί εμπλέκεται στην πραγματικότητα της ζωής και των ενηλίκων, κατά τρόπο που εξοστρακίζει το σοκ της πρώτης συνάντησης μαζί τους...Η παιγνική στάση και θεώρηση των δυσκολιών θεραπεύει από το άγχος, διότι επιτρέπει τη δραματοποίησή του. Συνάμα οι κανόνες του παιχνιδιού το αναγκάζουν να λάβει σοβαρά, αλλά όχι εξουθενωτικά υπόψη τους περιορισμούς που θέτει η «αντικειμενική» πραγματικότητα και ο Άλλος και να θέτει σε δοκιμασία τις δυνατότητές του με αποτέλεσμα το κέρδος σε ωριμότητα και κοινωνικότητα... Όλες οι παραγνωρισμένες ή ανικανοποίητες ανάγκες του, τώρα πια αποδραματοποιούνται χάρη στο παιχνίδι, και δεν καταντούν απωθήσεις.'' Α.Αναστόπουλος. Στη σημερινή μας συνάντηση λοιπόν, θα παίξουμε τους μεγάλους, μέσα στα πλαίσια μιας οικογένειας.

 

Καθισμένοι σε κύκλο, ξεκινάμε με το ''Χαλασμένο τηλέφωνο''. Μια λέξη πρέπει να μεταφερθεί μυστικά από τον ένα στον άλλο, χωρίς να αλλοιωθεί. Ο τελευταίος πρέπει να πει τη λέξη δυνατά. Συνήθως το παιχνίδι καταλήγει σε γέλια..

Για το επόμενο παιχνίδι θα χρειαστούμε στεφάνια. Ένα λιγότερο από ότι ο αριθμός των παιδιών. Με το ξεκίνημα της μουσικής τρέχουμε στην αίθουσα και με το σταμάτημα , όλοι μπαίνουν στα στεφάνια. Αναγκαστικά δυο παιδιά θα μπουν στο ίδιο. Ξαναβάζουμε μουσική και κάθε φορά αφαιρείται και από ένα στεφάνι, μέχρι όλα τα παιδιά να χωρέσουν σε ένα. Τα παιχνίδι εκτονώνει, απελευθερώνει και φέρνει την ομάδα πολύ-πολύ κοντά.

Στη συνέχεια ο εμψυχωτής αφηγείται την ιστορία που θα ακολουθήσει. Μπορεί να είναι μια ιστορία από την καθημερινή ζωή, όπως μία οικογενειακή συγκέντρωση. Οι γονείς, οι θείοι και τα παιδιά, είναι κάποιοι από τους ρόλους. Οι συγγενείς φέρνουν δώρα και τα παιδιά τα ξετυλίγουν και παίζουν. Όταν έρχεται η ώρα του φαγητού τα παιδιά αρνούνται να φάνε και οι γονείς θυμώνουν και τα κυνηγάνε. Το τέλος της ιστορίας θα το δώσουν τα παιδιά. Όταν παίζουμε την οικογένεια και τα παιδιά υποδύονται τους γονείς, συνήθως υιοθετούν τις συμπεριφορές που έχουν οι γονείς τους ή τις αντιδράσεις που θα ήθελαν να έχουν.

Ένα ωραίο παιχνίδι για το τέλος μιας συνάντησης είναι το εξής: Βάζουμε ένα αντικείμενο, μία κούκλα αν είναι δυνατόν στη μέση του κύκλου μας. Κάθε παιδί με τη σειρά του θα εκφράσει στην κούκλα κάτι που το ενοχλεί για κάποιο άλλο μέλος της ομάδας. Ύστερα θα ρωτήσουμε τους υπόλοιπους αν κατάλαβαν σε ποιο παιδί θέλει να πει αυτά τα λόγια. Αν κάποιο αντιληφθεί ότι απευθύνεται σε αυτό, μπορεί να το πει.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 23:19:05 +0200
Θεατρική Συνάντηση Θ': Γνωριμία με τη Μουσική http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/124-θεατρική-συνάντηση-θ-γνωριμία-με-τη-μουσική http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/124-θεατρική-συνάντηση-θ-γνωριμία-με-τη-μουσική Θεατρική Συνάντηση Θ': Γνωριμία με τη Μουσική

Για να παίξει κάποιος με παιδιά, το πιο σημαντικό που χρειάζεται είναι η όρεξη και το κέφι. Ο εμψυχωτής πρέπει να βρίσκεται σε επαφή με το παιδί μέσα του και να είναι πάντα πρόθυμος να τρέξει, να πέσει, να χοροπηδήσει, να τραγουδήσει, να γελάσει δυνατά.. Πολύ βοηθητικό είναι να διατηρεί μια καλή σχέση με το σώμα του και γενικότερα με τα εκφραστικά του μέσα, αλλά πάνω από όλα να έχει κατανόηση, υπομονή και ψυχικό απόθεμα προς διάθεση. Για να δημιουργηθεί εμπιστοσύνη μεταξύ των παιδιών και του εμψυχωτή, είναι απαραίτητο να αποφεύγεται η αρνητική κριτική. Στο παιχνίδι επιτρέπονται τα πάντα (εκτός της βίας φυσικά).Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Μόνο αλήθεια και ψέμα. Η συνάντηση αυτή θα είναι γεμάτη από μουσική! Τα παιδιά θα έρθουν σε επαφή με μουσικά όργανα, θα αναγνωρίσουν και θα αναπαράγουν ήχους και ρυθμούς..

 

Ξεκινάμε καθισμένοι σε κύκλο. Κάνουμε μερικές ασκήσεις αφενός για να ζεστάνουμε τη φωνή μας και αφετέρου για να εισάγουμε τα παιδιά σε μουσικές έννοιες, όπως η ένταση, το ύψος, η ταχύτητα.

Παίρνουμε ένα φωνήεν και λέμε στα παιδιά ότι όταν τα χέρια είναι αντικριστά μακριά λέμε το φωνήεν παρατεταμένα και δυνατά. Όσο τα χέρια σμίγουν το λέμε όλο και πιο σιγανά και όταν ενώνονται, κάνουμε παύση. Στη συνέχεια όταν το χέρι είναι ψηλά, το λέμε με
ψιλή φωνή και όταν κατεβαίνει προς το πάτωμα, με χαμηλή. Μετά δείχνουμε με το χέρι μας μια κίνηση που να υποδηλώνει το γρήγορα και μια το αργά. Τα παιδιά ακολουθούν σύμφωνα με τις οδηγίες του εμψυχωτή.

Τώρα ήρθε η στιγμή να εμφανίσουμε τα μουσικά μας όργανα!

Για παιδιά προσχολικής ηλικίας ή πρώτων τάξεων του δημοτικού, προτιμούμε κρουστά και όχι μελωδικά όργανα, για χάριν ευκολίας. Αυτά μπορεί να είναι ντέφια, κουδουνάκια, τυμπανάκια, μαράκες,κ.α. Τα παρουσιάζουμε στα παιδιά, λέγοντας τις ονομασίες τους και τα αφήνουμε να τα δοκιμάσουν όλα για να ακούσουν τον ήχο τους. Μετά τους ζητάμε να στραφούν με τα πρόσωπα στον τοίχο. Κρούουμε ένα ένα τα όργανα και τους ζητάμε να γυρίσουν για να μας υποδείξουν ποιο παίξαμε. Η συγκέντρωση, η ακοή και η αναγνώριση των ήχων των οργάνων, επιτυγχάνονται σε αυτό το παιχνίδι.

Πολλά παιχνίδια μπορούμε να παίξουμε με τα οργανάκια. Μπορούμε να αναπαράγουμε ρυθμούς και να τους ζητήσουμε να κάνουν το ίδιο. Να χτυπάμε τα κρουστά ανάλογα με τα βήματά μας. Μπορεί ακόμα και να παίξουμε μια ιστορία που να έχει θέμα τη μουσική ή να δραματοποιήσουμε κάποιο ανάλογο παραμύθι ,όπως η Συναυλία των Ζώων για παράδειγμα.

Η συνάντηση μπορεί να καταλήξει σε πανηγύρι, βάζοντας κάποιο γνωστό τραγούδι στο cd-player. Η μία ομάδα το τραγουδά, ενώ η άλλη κρατά το ρυθμό με τα κρουστά. Μετά οι τραγουδιστές αλλάζουν ρόλους με τους μουσικούς.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 23:14:33 +0200
Θεατρική Συνάντηση Η': Βίωμα και Συμβολικό Παιχνίδι http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/123-θεατρική-συνάντηση-η-βίωμα-και-συμβολικό-παιχνίδι http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/123-θεατρική-συνάντηση-η-βίωμα-και-συμβολικό-παιχνίδι Θεατρική Συνάντηση Η': Βίωμα και Συμβολικό Παιχνίδι

Το παιχνίδι είναι μια δυναμική διαδικασία, κατά την οποία δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά να εκφραστούν με δικούς τους τρόπους και να βρουν λύσεις στα προβλήματα του παρελθόντος και του παρόντος που επηρεάζουν τη ζωή τους. Ο πρώτος που μίλησε για τη σημαντικότητα του παιχνιδιού ήταν ο Πλάτωνας. Είπε: "Μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα για ένα άτομο σε μια ώρα παιχνιδιού, παρά σε ένα έτος συνομιλίας." Tα παιδιά, σε αντίθεση με τους ενήλικες, δεν αναμένεται να εξηγήσουν λεκτικά ό,τι τα απασχολεί, αλλά χρησιμοποιούν το παιχνίδι με βάση τις δικές τους ικανότητες, ώστε να εκφράσουν τις επιθυμίες και τους φόβους τους. Σε αυτή τη συνάντηση λοιπόν, θα χρησιμοποιήσουμε τη συμβολική φύση του παιχνιδιού, που δημιουργεί απόσταση ασφαλείας από βιώματα που μας θέτουν σε κίνδυνο και σε πόνο. Μια φυσική καταστροφή(π.χ. σεισμός ή πυρκαγιά) και η επίσκεψη στο γιατρό λόγω κάποιου σωματικού πόνου, μπορεί να ανήκουν στην κατηγορία των επώδυνων βιωμάτων.

 

Το πρώτο μας παιχνίδι λέγεται:" Περπατώ σαν..."

Περιγραφή: Περπατάμε διάσπαρτα στην αίθουσα, προσέχοντας να γεμίζουμε τα κενά και μην πέφτει ο ένας πάνω στον άλλον. Ο εμψυχωτής προτείνει στα παιδιά να περπατήσουν σαν.. να τους πονάει το πόδι τους, η μέση τους, η κοιλιά τους κ.α. Αναπτύσσουμε την εικόνα και την επίγνωση του σώματος όταν έχουμε μια φυσική δυσκολία και συγχρόνως προθερμαινόμαστε μέσω σύνθετων διαδικασιών, όπως είναι η αίσθηση του χώρου και η μίμηση μιας κατάστασης.

 

Το επόμενο παιχνίδι, το οποίο είναι και πολύ αγαπητό στα παιδιά, λέγεται :" Πυρκαγιά!".

Περιγραφή: Βρίσκουμε όλοι ένα σημείο της αίθουσας και το ακουμπάμε με το χέρι μας, το οποίο είναι το σπίτι μας. Ένα παιδί στέκεται στη μέση της αίθουσας και δεν έχει σπίτι. Σε ανύποπτο χρόνο, πρέπει να φωνάξει "Πυρκαγιά", και τότε όλοι τρέχουν να βγουν από τα σπίτια τους και να πάνε στο σπίτι κάποιου άλλου. Το παιδί που είναι στη μέση, εκμεταλλεύεται την αναστάτωση και βρίσκει ένα σπίτι που το έχουν εγκαταλείψει, πριν το προλάβει κάποιος άλλος. Τώρα ένα άλλο παιδί, μένει στη μέση άστεγο και η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να βαρεθούν. Το ίδιο παιχνίδι παίζεται και με τη λέξη "σεισμός". Μπορεί να ακολουθήσει συζήτηση για το τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού ή πυρκαγιάς.

Και τώρα ήρθε η ώρα για το κυρίως μας παιχνίδι, που είναι «ο γιατρός».

Περιγραφή: Τα παιδιά βρίσκονται στην αίθουσα αναμονής ενός ιατρείου. Όλοι είναι άρρωστοι και λένε μεταξύ τους ..τον πόνο τους! Ένα παιδί που κάνει το γιατρό, δέχεται τους ασθενείς. Ο καθένας που μπαίνει στο ιατρείο με τη σειρά του, λέει τα συμπτώματά του και ο γιατρός τον εξετάζει. Ανάλογα με το πρόβλημα, μπορεί να δέσει κάποιο χέρι σε γύψο, να κάνει μια ένεση ή να χορηγήσει κάποια φάρμακα. Τα παιδιά μπορούν να εξελίξουν τη δράση και να προστεθούν νοσοκόμοι, συνοδοί ασθενών, κ.α., με τους ρόλους να εναλλάσσονται . Μέσα από αυτό το παιχνίδι τα παιδιά εκφράζουν, δραματοποιούν και διεργάζονται τις φαντασιώσεις και τους φόβους τους . Δίνουν καινούριο νόημα στα δρώμενα και επαναπροσδιορίζουν τη θέση τους μέσα σε αυτά. Αν είναι εφικτό, μπορεί να ακολουθήσει κάποια συζήτηση για αυτά που προηγήθηκαν.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 23:07:47 +0200
Θεατρική Συνάντηση Ζ': Παιχνίδια Έκφρασης http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/122-θεατρική-συνάντηση-ζ-παιχνίδια-έκφρασης http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/122-θεατρική-συνάντηση-ζ-παιχνίδια-έκφρασης

Στο παιχνίδι βρίσκεται η απαρχή της κάθε τέχνης, αλλά και της κάθε γνώσης. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από ερεθίσματα, για να ξεδιπλώσουν δημιουργικά τον εσωτερικό τους κόσμο και τις κλίσεις τους. Ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας χρησιμοποιούνται επιλεκτικά ή συνδυαστικά τα ακόλουθα μέσα/εργαλεία: σωματική έκφραση, μουσική, χορός ,ζωγραφική, παιχνίδια ρόλων ,δομημένα παιχνίδια, αυτοσχεδιασμοί ,αφήγηση ιστορίας ,μύθοι ,προσωπικές ιστορίες ,δραματοποίηση και θεατρικό παιχνίδι. Το παιχνίδι ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα , έλεγε ο Chateau, ένας από τους γνωστούς μελετητές του παιδικού παιχνιδιού. «Μόνο τα παιδιά ξέρουν τι γυρεύουν, θα πει ο μικρός πρίγκιπας. Για μια κούκλα από κουρέλια, κλαίνε.» Σε αυτή λοιπόν τη συνάντηση, το παιχνίδι θα ξεκινήσει με αφορμή τα σχέδια από τα δακτυλικά μας αποτυπώματα.

 

Ξεκινάμε καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι που να έχει λευκά χαρτιά, μολύβια, μπογιές και μελάνι. Κάνουμε μια συζήτηση για τη ζωγραφική και για τη μοναδικότητα των δαχτυλικών μας αποτυπωμάτων. Δείχνουμε στα παιδιά κάποιες ιδέες που μπορούν να φτιάξουν με τα αποτυπώματά τους, βάζουμε μουσική και ξεκινάμε τη ζωγραφική! Η ζωγραφική μας βοηθά να συγκεντρωνόμαστε και δημιουργεί ένα αίσθημα χαλάρωσης.

Όταν έχουμε όλοι τελειώσει παρουσιάζουμε τις δημιουργίες μας, ξεκινάει ο εμψυχωτής λέγοντας μια φανταστική ιστορία εμπνευσμένη από αυτά που σχεδίασε και αυτός μαζί τους. Τώρα είναι η σειρά των παιδιών να σηκωθούν ένας- ένας ενώπιον όλων και να αφηγηθούν την ιστορία τους. Μια καλή ευκαιρία να εξασκήσουμε τη φαντασία, τις ικανότητες ακρόασης και αφήγησης.

Έφτασε η ώρα να παίξουμε τις αφηγήσεις μας!

Μπορούμε να πάρουμε στοιχεία από τις ζωγραφιές-ιστορίες όλων και να φτιάξουμε μια ενιαία. Βάζουμε το τραπέζι στην άκρη(εκτός αν χρησιμεύει στην ιστορία) και διαμορφώνουμε την αίθουσα. Μία προθέρμανση πριν ξεκινήσουμε να παίζουμε είναι μια καλή ιδέα. Έτσι παίζουμε το "μιμούμαι και γυμνάζομαι" .Περιγραφή: O εμψυχωτής προτείνει στα παιδιά γυμναστικές ασκήσεις που μιμούνται απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως σπρώξιμο-τράβηγμα ογκώδους αντικειμένου, πήδημα μικρών εμποδίων κ.α. Τώρα είμαστε έτοιμοι να παίξουμε την ιστορία μας!

Η συνάντηση μπορεί να τελειώσει με τη χαλάρωση του χιονάνθρωπου. Περιγραφή: Είμαστε άκαμπτοι χιονάνθρωποι και το σώμα μας είναι παγωμένο και σφιγμένο. Δειλά-δειλά κάνει την εμφάνισή του ο ήλιος..Μας ζεσταίνει όλο και περισσότερο και αρχίζουμε να λιώνουμε, να λιώνουμε, ώσπου να γίνουμε νερό στο πάτωμα.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 23:02:38 +0200
Θεατρική Συνάντηση Ε': Δραματοποίηση μιας Ιστορίας http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/121-θεατρική-συνάντηση-ε-δραματοποίηση-ιστορίας http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/121-θεατρική-συνάντηση-ε-δραματοποίηση-ιστορίας Θεατρική Συνάντηση Ε': Δραματοποίηση μιας Ιστορίας

Η δραματοποίηση μιας ιστορίας ή ενός παραμυθιού είναι μια πολύ δημιουργική κατάληξη ενός θεατρικού παιχνιδιού. Είναι ο πιο διασκεδαστικός και ταυτόχρονα εκπαιδευτικός τρόπος για να καταλάβει ένα παιδί μια ιστορία και να μάθει από αυτήν. Στο θεατρικό παιχνίδι δεν αποστηθίζουμε κείμενα. Τα παιδιά εκφράζονται με δικά τους λόγια και κινήσεις. Στη δραματοποίηση τα πράγματα δυσκολεύουν λιγάκι, καθώς είναι απαραίτητο να έχουν στο νου τους το σκελετό της ιστορίας, έχοντας όμως πάντα την ελευθερία να την παίξουν με τα δικά τους λόγια και να αλλάξουν όποιο σημείο της αυτά επιθυμούν.

 

Ξεκινώντας σε κύκλο παίζουμε τη γνωστή μας "Τυφλόμυγα".

Περιγραφή: Ένα παιδί με τα μάτια κλειστά στέκεται στη μέση του κύκλου. Πρέπει να αγγίξει ένα άλλο παιδί και να το αναγνωρίσει. Τώρα που έχουμε γνωριστεί αρκετά καλά, μπορεί το παιδί με τα κλειστά μάτια, να μας πει το όνομα του παιδιού που άγγιξε; Μετά από μερικές δοκιμές, ένα άλλο παιδί κλείνει τα μάτια του και κάνει το ίδιο. Είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που εξασκεί την απτική αναγνώριση και τη συγκέντρωση της προσοχής.

Το επόμενο παιχνίδι είναι τα αγαπημένα μας " Μουσικά νησιά ".

Παίζεται όπως και οι μουσικές καρέκλες, μόνο που θα χρησιμοποιήσουμε μικρά, πολύχρωμα κομμάτια υφάσματος, στο μέγεθος της πατούσας μας, που θα είναι τα νησάκια μας. Περιγραφή: Σκορπίζουμε τα νησιά μας διάσπαρτα στο χώρο και βάζουμε μουσική ή παίζουμε κάποιο τύμπανο ή ντέφι. Ο αριθμός τους πρέπει να είναι ένας λιγότερος από τον αριθμό των παιδιών. Με το σταμάτημα της μουσικής όλοι πρέπει να έχουν βρει ένα νησάκι να βάλουν το πόδι τους. Το παιδί που μένει χωρίς νησάκι, πρέπει να μιμηθεί με φωνή και κίνηση κάποιο ζώο. Το παιδί που είναι νικητής,
στέφεται βασιλιάς των ζώων. Το αγαπημένο αυτό παιχνίδι των παιδιών τα απελευθερώνει πολύ γρήγορα, ενώ εξασκεί πολλές δεξιότητες όπως τη μουσική ακρόαση, τα αντανακλαστικά, την ευελιξία σε σκέψη και δράση κ.α.

Τώρα είμαστε έτοιμοι να δραματοποιήσουμε έναν μύθο του Αισώπου, π.χ. τον "Φαντασμένο κόκορα".

Αφηγούμαστε την ιστορία όσο πιο ελκυστικά και παραστατικά μπορούμε, γι αυτό καλό θα είναι να την έχουμε προβάρει από πριν .Σε καμία περίπτωση δεν τη διαβάζουμε ,γιατί θα χάσουν πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον τους και δεν θα τα ενθαρρύνουμε στο παίξιμο. Τη χωρίζουμε σε σκηνές, μοιράζουμε ρόλους, κρατάμε την αφηγηματική της μορφή όπου μας χρειάζεται και έχουμε δημιουργήσει μια μικρή θεατρική παράσταση. Για να γίνει πιο διασκεδαστικό μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντικείμενα από το χώρο για σκηνικά, κάποια ρούχα και αξεσουάρ που έχουμε φέρει ή να μεταμφιεστούμε με τις μάσκες που έχουμε φτιάξει. Σκοπός είναι να παρεμβαίνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο και να αφήνουμε τα παιδιά να είναι οι πρωταγωνιστές .

Στο τέλος μπορούμε να πούμε όλοι τη γνώμη μας. Τι μας άρεσε στην ιστορία; Τι θα αλλάζαμε; Η συζήτηση αυτή βοηθάει τα παιδιά να μάθουν να εκφράζουν τη γνώμη τους και τους εμψυχωτές να βελτιώνονται.

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 22:57:49 +0200
Θεατρική Συνάντηση Δ': Προσωπεία και Μάσκες http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/120-θεατρική-συνάντηση-δ-προσωπεία-και-μάσκες http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/120-θεατρική-συνάντηση-δ-προσωπεία-και-μάσκες

Σύμφωνα με τις αρχές της ψυχολογίας, η ισχυρότερη εξάρτηση του ανθρώπου είναι αυτή από την εικόνα του εαυτού του. Για να διατηρήσουμε την «καλή εικόνα» προς το περιβάλλον, καταλήγουμε στη δημιουργία ενός προσωπείου-περσόνας. Αυτό το προσωπείο-μάσκα αποτελεί αρχετυπικό στοιχείο της προσωπικότητας και είναι τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος. Γεννήθηκε από την έμφυτη ανάγκη της αλλαγής της προσωπικότητας και σε κάθε περίπτωση είχε να κάνει με την κατάληψη της ταυτότητας ενός ατόμου και της προβολής προς τα έξω κάποιου άλλου. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε εκτενέστερα και στο θέατρο.. Σε αυτή τη συνάντηση λοιπόν, θα φτιάξουμε μάσκες, θα τις φορέσουμε και θα παίξουμε!

Μια ωραία εισαγωγή για ένα εργαστήριο μάσκας, είναι η δημιουργία ερεθισμάτων στον περιβάλλοντα χώρο. Μπορούμε να φέρουμε εικόνες που να δείχνουν πολλά πρόσωπα σε διάφορες εκφράσεις-μάσκες. Παρακινούμε τα παιδιά να τις κοιτάξουν καλά μία –μία και να πει ο καθένας ποια έκφραση του αρέσει και γιατί.

Ύστερα από μια συζήτηση για τις μάσκες που φοράμε, τη χρησιμότητά τους, τον συμβολισμό τους κτλ, μπορούμε να ξεκινήσουμε με το 1ο μας παιχνίδι που λέγεται "Μάσκες συναισθημάτων".

Περιγραφή: Ξεκινά κάποιος παίρνοντας μια σταθερή έκφραση που να αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα. Ύστερα προσποιείται ότι βγάζει τη μάσκα που φορεί και το πρόσωπό του ηρεμεί. Τη δίνει στον επόμενο, ο οποίος τη φοράει προσπαθώντας να πάρει την έκφραση της μάσκας του προηγούμενου. Τη βγάζει και αυτός και οι εκφράσεις του επανέρχονται στο κανονικό. Τώρα είναι η σειρά του να φορέσει μία καινούργια μάσκα συναισθήματος, να τη βγάλει και να τη δώσει στον επόμενο.

 

Προχωράμε λοιπόν στο δεύτερο στάδιο που είναι η κατασκευή μάσκας.

Μια εύκολη και οικονομική ιδέα είναι η κατασκευή μάσκας από χάρτινα πιάτα. Υλικά που χρειαζόμαστε: χάρτινα πιάτα, μπογιές ή μαρκαδόρους, συρραπτικό, πολύχρωμα λαστιχάκια, ψαλίδι. Τους δίνουμε τα υλικά και τα βοηθάμε να τις φτιάξουν. Μουσική συνοδεύει την όλη διαδικασία.

Έφτασε η ώρα να φορέσουμε τις μάσκες!

Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να κινηθούν στο χώρο, να αλλάξουν τη φωνή και το περπάτημά τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κάποιους αυτοσχεδιασμούς ή στο παίξιμο μιας ιστορίας. Οι μάσκες μπορούν να μείνουν στο χώρο και να χρησιμοποιούνται στα παιχνίδια που θα παίζουμε στις συναντήσεις μας...

Τέλος, βγάζουμε τις μάσκες και καθόμαστε σε κύκλο. Κλείνουμε για λίγο τα μάτια και χαϊδεύουμε τα πρόσωπα ο ένας του άλλου και το δικό μας. Νιώθουμε με την αφή ένα ένα τα μέρη του προσώπου: κούτελο, φρύδια, μάτια, κτλ..

Χαιρετισμός.

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 22:53:17 +0200
Συνάντηση Γ' http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/119-συνάντηση-γ http://www.edra.edu.gr/extra-εργαλεια/learning-through-art/multicultural-crafts-kids/item/119-συνάντηση-γ Συνάντηση Γ'

Μία ομαδική συνάντηση με παιδιά, πρέπει να έχει μία χαλαρή δομή, η οποία να μπορεί να προσαρμόζεται κάθε φορά στις ανάγκες της ομάδας και στα θέματα που προκύπτουν σε κάθε συνάντηση. Είναι ωστόσο προς όφελος της ομάδας, η δημιουργία κάποιων σταθερών δραστηριοτήτων, που να σηματοδοτούν την έναρξη και τη λήξη της κάθε συνάντησης. Έτσι μπορούμε για παράδειγμα να ξεκινάμε πάντα καθισμένοι σε κύκλο και να τελειώνουμε με κάποιον χαιρετισμό.

 

Η διαδικασία επιλογής ζευγαριών ή ομάδων, μπορεί να γίνει συχνά το μήλον της έριδος ... Για το λόγο αυτό είναι προτιμότερο να γίνεται πάλι μέσα από παιχνίδι. Μπορούμε να «τα σκάσουμε» ή να φτιάξουμε ξυλάκια που στο ένα άκρο τους να είναι ίδια, ενώ στο άλλο να έχουν κάποιο σύμβολο (π.χ. τρίγωνο). Όποιοι λοιπόν τραβήξουν το ίδιο σύμβολο θα γίνουν ζευγάρι!

Ξεκινάμε λοιπόν καθισμένοι σε κύκλο με το παιχνίδι "Η καυτή μπάλα".

Περιγραφή: Ο εμψυχωτής κρατά μια μπάλα. Την πετά σε όποιο παιδί θέλει, λέγοντας ταυτόχρονα και το όνομα του παιδιού. Ύστερα, το παιδί που πήρε τη μπάλα, πρέπει να την πετάξει γρήγορα σε ένα άλλο παιδί, λέγοντας το όνομα του παιδιού που την πετάει, κ.ο.κ. Θυμόμαστε όλοι τα ονόματα όλων; Το παιχνίδι αυτό εξασκεί μνήμη και αντανακλαστικά και συγχρόνως προθερμαίνει τα παιδιά.

Το δεύτερο παιχνίδι λέγεται "Καθρέφτες"

Περιγραφή: Χωρίζουμε τα παιδιά σε ζευγάρια και φτιάχνουμε δυο γραμμές. Στη μία γραμμή δίνουμε το όνομα Α και στην άλλη το Β. Ξεκινάει η πρώτη ομάδα κάνοντας μια κίνηση αργή, πάντα με τη συνοδεία μουσικής, την οποία θα ακολουθήσουν τα ζευγάρια τους που βρίσκονται στη δεύτερη ομάδα. Ύστερα από λίγη ώρα αλλάζουμε την ομάδα που ξεκινά την κίνηση. Στόχος είναι οι κινήσεις να εναρμονίζονται με τη μουσική και αυτός που τους παρατηρεί να μη μπορεί να ξεχωρίσει τον οδηγό της κίνησης από τον καθρέφτη του. Με το παιχνίδι αυτό εξασκείται η παρατηρητικότητα, τα αντανακλαστικά, ο ρυθμός και η συνεργασία. Επίσης ανάλογα με τις κινήσεις των ζευγαριών μπορεί να προκύψει και το θεατρικό παιχνίδι που θα γίνει στη συνέχεια. Αν δεν προκύψει κάποιο θέμα παιχνιδιού από τα ίδια τα παιδιά, μπορούμε να προτείνουμε εμείς.

Ένα αγαπημένο θέμα που τα ενδιαφέρει άμεσα, είναι το σχολείο.

Περιγραφή: Οριοθετούμε την αίθουσα έτσι που να μοιάζει με σχολική τάξη, ανάλογα με τα αντικείμενα που υπάρχουν στο χώρο. Κάποια στρώματα γυμναστικής μπορεί να μεταμορφωθούν σε θρανία, για παράδειγμα. Κάθε παιδί με τη σειρά του, θα έχει την ευκαιρία να γίνει ο δάσκαλος και να διαλέγει ποιο παιδί θα σηκώσει να πει ή να κάνει κάτι, ή ποιο μάθημα θα γίνει. Μπορεί να υπάρξει ένα αστείο περιστατικό μέσα στην τάξη ή στην ώρα που παίζεται το διάλειμμα. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να μπαίνει το παιδί στη θέση του δασκάλου, να προσπαθεί να επιβάλλει την τάξη και να βαθμολογεί (ανάλογα με το αν τα παιδιά παίζουν το νηπιαγωγείο ή το δημοτικό.) Στο παιχνίδι αυτό συχνά εκφράζονται λόγια και συναισθήματα που έχουν για τον δάσκαλο της σχολικής τους τάξης, μέσα από τη σύμβαση του παιχνιδιού. Το θέμα του σχολείου επανέρχεται συχνά και σε άλλες συναντήσεις. Τέλος, μπορεί να γίνει κάποιος αναστοχασμός σε ό,τι προηγήθηκε.

Χαιρετισμός

]]>
kondim@gmail.com (Κωνσταντινιά Δήμου) Θεατροπαιχνίδια Sun, 09 Mar 2014 22:44:10 +0200